
Plik, który dobrze wygląda na ekranie, nie zawsze jest gotowy do produkcji. Przed wysłaniem grafiki do nadruku trzeba określić jej rzeczywisty wymiar, miejsce na odzieży i sposób wykonania. Wtedy można ocenić detale, kolory oraz to, czy projekt wymaga przygotowania technicznego.
Oddziel grafikę od wizualizacji
Wizualizacja pokazuje pomysł: jak wzór ma wyglądać na koszulce lub bluzie. Plik produkcyjny zawiera samą grafikę. Wyślij oba, jeśli je masz. Zdjęcie koszulki ze wzorem albo zrzut ekranu z programu nie zastępuje pliku źródłowego.
Jeśli masz tylko podgląd, opisz to od razu. Można ustalić zakres odtworzenia lub dopracowania grafiki przed wyceną produkcji. Zmiana rozszerzenia z JPG na PDF nie zamienia obrazu w wektor i nie odzyskuje utraconych szczegółów.
Przed zamówieniem: krótka lista.
- 01
Wielkość
Podaj szerokość i wysokość nadruku w centymetrach. Rozdzielczość bez skali nie opisuje gotowego efektu.
- 02
Tło i kolor
Sprawdź przezroczystość oraz wymagany profil koloru u wykonawcy. Wytyczne jednej drukarni nie są uniwersalną normą.
- 03
Eksport
Przekaż plik produkcyjny oraz podgląd umiejscowienia. Nazwij ostatnią wersję i usuń nieaktualne załączniki.
Przekaż wykonawcy swoje wymagania i potwierdź ustalenia przed produkcją.
Podaj rozmiar w centymetrach
„Duży nadruk na plecach” jest punktem wyjścia do rozmowy, ale nie specyfikacją. Zapisz docelową szerokość i wysokość wzoru. W przypadku bitmap znaczenie ma liczba pikseli przy tym konkretnym wymiarze. Samo wpisanie większej wartości rozdzielczości w ustawieniach nie poprawia jakości małego obrazka.
Przykład: grafika o szerokości 1200 pikseli przy wydruku szerokim na 10 cm ma około 305 pikseli na cal. Przy szerokości 30 cm zostaje około 102. To wyjaśnia, dlaczego ten sam plik może wystarczyć na mały znak, a wymagać poprawy na dużą ilustrację. Wymaganą rozdzielczość ustala się dla wybranej techniki i efektu.
Ustal format, tło i kolory
- Dołącz plik źródłowy, jeśli go posiadasz, oraz łatwy do otwarcia podgląd.
- Sprawdź, czy tło jest częścią projektu. Biały prostokąt w JPG nie jest przezroczystością.
- Przy pliku wektorowym ustal sposób przekazania fontów lub zamiany tekstu na krzywe.
- Wskaż istotne kolory marki i uzgodnij wzorzec ich oceny.
- Nie konwertuj wszystkiego automatycznie do jednego profilu barwnego. Najpierw potwierdź wymagania wykonawcy.
Format pliku, profil koloru i wymaganą rozdzielczość potwierdź u wykonawcy dla wybranej metody. Nie musisz samodzielnie przygotowywać separacji czy programu haftu, jeśli zakres usługi obejmuje przygotowanie techniczne.
Zaznacz pozycję na konkretnym fasonie
Podaj przód, tył lub rękaw oraz odległość od uzgodnionego punktu odniesienia. Kieszeń, zamek, szew i ściągacz mogą ograniczać dostępne pole znakowania. Sprawdź także, czy jedna wielkość grafiki ma obowiązywać we wszystkich rozmiarach odzieży. Podgląd na jednym modelu nie rozstrzyga tego automatycznie.
Haft wymaga osobnego przygotowania
Grafika do oceny haftu nie jest programem hafciarskim. Drobne litery, przejścia tonalne i cienkie linie mogą wymagać uproszczenia. Ostateczny wygląd trzeba ocenić w docelowej skali i na wybranym podłożu. Zobacz również porównanie sitodruku, DTF i haftu.
Jedna wersja do akceptacji
Nazwij finalne pliki jednoznacznie i dołącz krótką rozpiskę: produkt, kolor odzieży, pozycja oraz wymiar wzoru. Przed rozpoczęciem produkcji zatwierdź ustaloną wersję i sposób sprawdzenia próbki. Każdą późniejszą zmianę potwierdź jako nową wersję, zamiast dopisywać ją do innej rozmowy.
Prześlij grafikę do oceny w MERCHISMORE. Dopisz nakład, produkt i termin. Ustalimy, czego potrzeba do przygotowania plików oraz wykonania znakowania.